|
Biography
(Dutch)
|
|
|
|
| |
|
| Roza Galieva is geboren
op 26 april 1977 in Almalyk, Oezbekistan. Haar ouders zijn etnische
Russen. Ze begon met turnen in 1982. Ze trad voor het eerst op de
voorgrond als lid van de Sovjet junioren ploeg in 1990. Samen met
turnsters als Tatyana Gutsu en Dina Kochetkova hielp ze het team
de Europese junioren team titel te winnen. In het daarop volgende
jaar, turnde ze op de Europese Kampioenschappen voor junioren tegen
vooraanstaande turnsters als Lavinia Milosovici, Dina Kochetkova
en Silvia Mitova. Roza werd uiteindelijk twaalfde in de meerkamp,
ze slaagde er echter in om de balk finale te winnen, tegen twee
toekomstige wereldkampioenen. Maar meer succes zou volgen voor Roza. |
| |
| |
| Tijdens de zomer in 1991, shockeerde
Roza iedereen door ongelooflijk hoog te eindigen in de Spartikade,
de competitie die zou bepalen welke turnsters met het Sovjet team
naar Indianapolis zouden gaan in de herfst. Ze versloeg turnsters
als de getalenteerde maar inconsequente Tatyana Groshkova en Natalya
Laschenova, de zilveren medaille winnares van de meerkamp op deWereldkampioenschappen
in 1989, om zo in het team te worden opgenomen. In Indianapolis,
begon Roza nogal zwak op de balk, maar op alle andere toestellen
was ze sterk. Zo eindigde ze in de top 10 in de team competitie,
waar ze de Sovjetunie hielp het goud te winnen. |
| |
| |
| In 1992, nadat de Sovjetunie uit
elkaar was gevallen, behield Galieva haar plaats in het team als
een van de sterren. In april van dat jaar, werden Roza, Tatyana
Gutsu, Tatyana Lisenko en Svetlana Boginskaya uitgekozen om deel
te nemen aan de eerste Wereldkampioenschappen per toestel, een WK
zonder teamcompetitie en meerkamp. Roza turnde heel goed tijdens
de voorrondes, ze plaatste zich als tweede op de brug, derde op
de balk en vierde op de vloer. Helaas zijn de Wereldkampioenschappen
in Parijs bekend om de slechte organisatie. De turnsters moesten
trainen in een koude hal, waar velen ziek werden, inclusief Roza.
Ze moest zich terugtrekken uit de competitie. Maar omdat Roza goed
gepresteerd had tijdens de GOS Nationale kampioenschappen, de Moskou
"Worldstars" en het pré-Olympische trainingskamp,
werd ze het jongste lid van de ploeg van 6 turnsters, die de voormalige
Sovjetunie (GOS) tijdens de Olympische Spelen in Barcelona zou vertegenwoordigen. |
| |
| |
| Tijdens de Olympische Spelen,
kreeg Roza de ongunstige taak om telkens als eerste turnster te
turnen, in de verplichte ronde. Maar ze presteerde verrassend veel
beter dan haar trainers verwacht hadden. Tijdens het vrije werk,
werd Roza weer aangewezen om steeds als eerste turnster te turnen,
om zo een hoge beginscore voor haar teamgenoten neer te zetten.
En dat deed ze ook. Kleine Roza Galieva, 1.34m lang en 29 kg zwaar,
turnde de beste wedstrijd van haar leven. Jammergenoeg turnde haar
teamgenote Tatyana Gutsu minder goed dan verwacht. Door de trainers
was ze reeds aangewezen als de volgende grote Ster, maar ze turnde
een middelmatige plicht ronde en tijdens de keuze ronde viel ze
van de balk. Ze deed een poging om zich te kwalificeren voor de
meerkamp, maar nadat ze haar oefening beëindigd had, huilde
ze, in de wetenschap dat haar dromen van Olympische glorie voorbij
waren. Roza, daarentegen, nam de gelukwensen van haar teamgenoten
in ontvangst voor haar overwinning in de team competitie en voor
de kwalificatie voor de meerkamp. Roza Galieva had iedereen verrast
in Barcelona. Maar er zouden nog meer verrassingen
volgen. |
| |
| |
| De trainers van het GOS kwamen
bijeen en overlegden gedurende lange tijd. Ze wisten dat Tatyana
Gutsu hun beste kans op goud was. Maar slechts drie turnsters per
land mochten deelnemen aan de meerkamp, en Gutsu kon niet deelnemen
omdat ze de vierde turnster in het GOS team was. Maar er was een
regel die het mogelijk maakte voor de trainers om een turnster te
vervangen als er een goede reden voor was. De trainers besloten
één van de drie gekwalificeerde turnsters te vervangen,
zodat Gutsu alsnog kon deelnemen aan de meerkamp: Svetlana Boginskaja,
Tatyana Lisenko of Roza Galieva. Dit was geen gemakkelijke keuze
voor de trainers. Ze dachten erover om Boginskaya te vervangen,
maar omdat zij zo bekend was, waren ze bang voor een schandaal.
Dus, toen alles gezegd en gedaan was, nodigden de trainers zowel
Gutsu als Galieva uit voor een bijeenkomst. Daar maakten de trainers
bekend dat Roza Galieva uit de meerkamp genomen zou worden en vervangen
zou worden door Tatyana Gutsu. Alexander Alexandrov, de hoofdtrainer,
vroeg Gutsu om een deel van het geld dat ze zou krijgen, als ze
het goud zou winnen, aan Roza te geven. Gutsu won het goud in de
meerkamp, en ze gaf $1500, de helft van wat ze van het Oekraïnse
Olympische Comité had gekregen, aan Roza. De daarop volgende
twee jaar, hield Roza vast aan de schijn van het bedrog, zo verklaarde
ze in een interview in maart 1994 met Tatyana Lisenko in International
Gymnast, dat ze last had van haar knie gedurende de Olympische Spelen
in Barcelona. Maar ze kon niet langer liegen, en gedurende een uitzending
van een competitie in Atlanta in 1995 (Atlanta Invite), gaven zowel
Roza Galieva als Alexander Alexandrov toe dat de blessure een leugen
was geweest. Roza is nog steeds verbitterd, en sinds Barcelona heeft
ze nauwelijks met Gutsu gesproken. |
| |
| |
| Na de Olympische Spelen in Barcelona,
heeft Roza twee jaar voor Oezbekistan geturnd, maar ze bleef wel
in Moskou om daar bij Dynamo Moskou te trainen met de Tess groep.
De Tess groep betaalde de atleten en schreef ze in voor exhibities.
Roza turnde op de Wereldkampioenschappen in 1993 en werd zesde.
Daarna zou ze turnen op de Wereldkampioenschappen in Brisbane in
1994, maar de Oezbekische officials maakten een fout bij de inschrijvingsprocedure,
daardoor kon Roza niet deelnemen. De Tess groep werd ontbonden,
maar Roza bleef bij Dynamo Moskou om daar te trainen, want de trainingscondities
waren daar veel beter dan in Oezbekistan. In 1995 trok Roza zich
terug uit de wedstrijdsport, omdat ze moe was van de zware trainingen,
maar al snel verveelde ze zich en vroeg ze Leonid Arkayev of ze
voor Rusland mocht uitkomen. Na enige twijfel ging Arkayev akkoord
en Roza kwam zo in het Russische team terecht. Er bleken geen slechte
gevoelens te zijn bij de andere Russische meisjes, over Roza's komst.
Roza mocht niet deelnemen aan de Wereldkampioenschappen in Sabae
in Japan, omdat ze nog geen Russisch staatsburger was. Ze maakte
haar debuut als Russische bij de Subway Challenge in 1995. Ze nam
deel aan de Olympische Spelen in 1996, daar won ze een zilveren
medaille met haar ploeg. Na Atlanta nam ze deel aan twee competities
in de VS respectievelijk USA vs. The World in Houston en de Pro
Team Championships in Cincinnati. Daarna ging ze terug naar Europa,
om deel te nemen aan een Gala tournee door Spanje in begin November.
Roza heeft meest recentelijk deelgenomen aan de DTB Cup in Duitsland,
daar werd ze vijfde op de balk (zie 'Update' pagina). |
| |
|
|
Source:'Baitova
'
|
|
Special thanks
to 'Caroline' for translation!
|
| |
|
Copyright
1996-98. Do not copy or use the Rozalia's Republik Biography or
any of it's translations without consent.
|
|
|
Picture by Eileen Langsley.
Digital enhancements by me!
|
|